unililer

 Sevmeği unutmamın bilmem kaçıncı yıl dönümündeyim yine içimde bazen bir kıpırdanma oluyor gibi onun sevgi mi yoksa başka birsey mi oldugunu anlayamıyorum. Anlamayı çok isterdim oysa ki keşke sevgi hisside anka kuşu gibi olsaydı. Her bitişinde küllerinden daha yüce şekilde doğup yaksaydı insanın içini, ama benim gibi biri için o bile imkansız gibi en ufak bir kıvılcımda yangın söndürme sistemi olan göz yaşlarım girip devreye söndürüyorlar bütün ateşi, elbet benimde yeniden sevebileceğim zamanlar gelecek hissediyorum. Belki 1 belki 1000 sene sonra yinede umudumu kaybetmiyorum. Biliyorum imkansızı istiyorum ama olsun imkansızda olsa bir umudu olmalı insanın umutsuz insan meyvesiz ağaç gibi boştur. Kimileri benim için salak görüşünde, kimileri memnuniyetsiz diyorlar. Hak veriyorum onlarada beni ne tanıyorlar ne de anlıyorlar. Kendim olduğum zaman hepsi kaçıyor etrafımdan, ama istedikleri maskeleri takınca hepsi o kadar çok seviyorlar ki beni, ah ah beni ben olduğum için seven bir tek yanlızlığım ve karanlık var. Bir onlar bırakmıyorlar beni bir onlar karşılıksız sevip saygı gösteriyorlar bana ama ne yazık ki onlarıda sevemiyorum. Çünkü onlar etrafımda olduğu için bu şekilde yabancıyım insanlara ama onlar olmazsada kendimi çok boşlukta hissederdim. Nedense her zaman mantığımla duygularımın savaşlarını yaşıyorum içimde ve de her zaman uyanık oluyorum. Onların birbirlerine açtıkları yararları gördükçe ne duygum olsun istiyorum ne mantığım ama onlarsızda insan olduğumun farkına nasıl varabilirim ki of tamamen çıkmazlardayım sanki bir dört yol ağzında gibi rahatım ama o yolların hepsinin çıkmaz olduğunu bildiğim içinde huzursuzum tam bir çıkmaz, sonsuz bir döngü o duvarlardan birini neden bir insan gelipte elindeki balyozla kırmaz ki ben tırnaklarımla kazıyorum ama her gun kazıdığım yeri onaran biri var onaran var ise elbet yıkanda çıkar diye 24 senedir umutla bekliyorum. Umudumu yitirmedim, ama umut benden sıkılıp giderse düşünmemekte imkansız geliyor. Şuan umut bu bırakıp gidemez o senin elinde dediğinizi duyar gibiyim, ama şunu bilmiyorsunuz ki sevgiyi ben bırakmadım o benden gitti.Bu günlük bu kadar yazabiliyorum, dışarıdan ayak sesleri gelmeye başladı. Eger benim odama gelirlerse, hayır hayır düşünmek istemiyorum seni bir daha bulup benden almalarına dayanamam o yuzden seni yarına kadar saklıyorum. İyi geceler günlüğüm.